Tirza

Ik heb net die ene roman gelezen waarvoor Arnon Grünberg de Libris Literatuurprijs en de Gouden Uil kreeg. Het is wel wat laat, want er zijn er veel die me al voor zijn geweest en me ook enigszins hebben verplicht het boek ter hand te nemen.

Dat heb ik dan ook maar gedaan en gisteren heb ik de laatste pagina’s verslonden als een hongerige leeuw. Wat een boek en vooral wat een einde. Hoewel het hoofdpersonage in het begin als een zorgzame vader maar toch een beetje een rare klungelaar wordt afgeschilderd, wordt dat idee op het einde op een manier volledig ontkracht, maar anderzijds ook enorm bevestigd. Vooral dat laatste aspect van de weirdo als vader dan.

Man man man. Het prachtige an dit boek is dat je pas de laatste dertig pagina’s een idee krijgt waar het hele boek om draait, om Tirza natuurlijk, maar toch dekt dat niet de hele lading. Alle stukjes vallen dan in elkaar. En de vreemdheid en rariteit en vooral de complete geschiftheid van het hoofdpersonage komt dan pas echt boven drijven. Wauw! Dat is alles wat ik erover kan zeggen. De prijzen zijn zeker verdiend! Wat een boek!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s