Slapen, zorgen, gevoel

Onrustig gaan slapen, onrustig geslapen en onrustig opgestaan. Nu nog steeds heerst er een onrustig gevoel in mijn hoofd. Mijn hele lichaam heeft het gevoel een beslissing te moeten maken en gauw. Terwijl dat eigenlijk niet nodig is. Ik heb tijd.

Gisteren heb ik wel geleerd dat ik me in mijn beslissingen, vaak zo niet altijd laat leiden door mijn gevoel. Dit wist ik ergens al wel maar nu werd ik er attent op gemaakt en bedacht ik me, inderdaad dat doe ik echt.

Soms is je laten leiden door je gevoel misschien in je nadeel, anders dan weer in je voordeel. Mijn gevoel volg ik toch altijd, willen of niet. Eigenlijk is dat altijd al zo geweest. In het zesde leerjaar koos ik voor een andere middelbare school als de meeste van mijn vrienden. Gewoon omdat mijn gevoel zei dat dat het beste was. Op het einde van het zesde middelbaar koos ik voor een andere studentenstad dan de meeste van mijn vrienden, zelf van mijn beste vriendin. Ook weer dat gevoel. Ook voor de keuze van mijn studie heb ik me laten leiden door mijn gevoel. Het was op een examen Frans dat ik ineens bedacht en honderd procent zeker was van mijn keuze voor Taal- en Letterkunde Frans-Engels. Waarom? Op dat moment had ik geen idee, nu weet ik dat ik me liet leiden door mijn gevoel. Het was ook mijn gevoel dat me vorig jaar vertelde te stoppen met studeren (na mijn diploma uiteraard) en te gaan werken. Nu ik in de grote mensen wereld zit, laat ik me ook leiden door mijn gevoel (of dat heb ik toch zeker gedaan). Voor het kiezen van welke vacatures ik zou solliciteren en voor welke niet, telkens weer mijn gevoel.

Het is gek dat deze puzzelstukjes pas op zijn plaats vielen nadat iemand me er attent op maakte dat ik mijn beslissingen op die manier neem. Daarvoor had ik daar niet echt weet van.

Nu zegt mijn gevoel echter, beslis en snel. Terwijl ik nog wat moet afwachten vooraleer ik uberhaupt kan beslissen. Hopelijk slaap ik vannacht wat rustiger, voor mij en mijn partner. Deze nacht heb ik hem blijkbaar wakker gehouden met geroep en gewriemel. Snurken deed ik een nachtje niet, roepen dan weer wel. Tja een mens moet iets doen in zijn slaap zeker?

Advertenties

2 thoughts on “Slapen, zorgen, gevoel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s